«دستور شفاهی» مقام قضایی به ضابطان دادگستری؛ از تجویز حداقلی تا استفادۀ حداکثری

مقالات آماده انتشار

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار گروه حقوق جزا و جرم شناسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 دانشیار گروه حقوق، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران

چکیده

اصولاً دستورات مقام قضایی به ضابطان دادگستری کتبی است و مبانی مختلفی همچون شفافیت دستور، روشن بودن تکلیف ضابط و قابلیت استناد دستور به صادرکننده را دارد. با این حال، ماده 34 قانون آیین دادرسی کیفری به‌طور استثنایی اجازه صدور دستور شفاهی در موارد فوری و ضروری را به مقام قضایی داده است. مقاله حاضر به روش توصیفی تحلیلی و با به‌کارگیری ابزار کتابخانه‌ای درصدد یافتن پاسخ این پرسش‌ها است که قلمرو، شرایط و نحوه مستندسازی این دستور چگونه است؛ مشکلات و چالش‌های فراروی مقام صادرکننده و ضابط اقدام کننده چیست و چه راه‌حل‌هایی برای آن‌ها وجود دارد؟ اگرچه استفاده حداقلی و در محدوده شرایط ماده 34 به‌ویژه قید «ضرورت» می‌تواند به‌طور عملی برخی مشکلات را از پیش پای کنشگران نظام عدالت کیفری بردارد، اما به‌کارگیری حداکثری بدون توجه به اصل کتبی بودن دستور، مشکلات و چالش‌های فراوانی به بار می‌آورد که تضییع حقوق شهروندی متهمان در زمره آن‌ها است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

"Oral order" of the judicial authority to the judicial officials; From minimum prescription to maximum use

نویسندگان [English]

  • Ali Khaleghi 1
  • seyyed sajjad kazemi 2
1 Associate Professor, Department of Criminal Law and Criminology, Faculty of Law and Political Science, University of Tehran, Tehran, Iran
2 Associate Professor, Department of Law, Faculty of Literature and Humanities, Malayer University, Malayer, Iran
چکیده [English]

In principle, preliminary investigations and judicial orders in this regard are written, which have various foundations such as the transparency of the order, the clarity of the duty of the bailiff, and the ability to rely on the issuer of the order. However, Article 34 of the Criminal Procedure Code has prescribed the issuance of an oral order by the judicial authority to bailiffs in specific cases and circumstances and as an exception. Considering that the above-mentioned article allows the issuance of verbal orders only in urgent and necessary cases, the present article tries to find the answer to the question of what is the scope, conditions and manner of documenting this order in a descriptive-analytical way and by using library tools. What are the problems and challenges faced by the issuing authority and the executing officer and what are the solutions for them.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Verbal order
  • bailiffs
  • judicial authority
  • defendant
  • preliminary investigation
پژوهشنامه حقوق کیفری

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 26 بهمن 1404

فایل ها

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار