دانشگاه گیلان (با مشارکت انجمن ایرانی حقوق جزا) پژوهشنامه حقوق کیفری 2322-2328 11 1 2020 07 22 Crime, in Terms of Peace-Oriented Discourse جرم، در سنجه گفتمان صلح مدار 153 176 4204 10.22124/jol.2020.14052.1755 FA میلاد طاهریان دانش آموخته دکتری حقوق جزا و جرم‌شناسی دانشگاه مازندران اسماعیل هادی تبار استادیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه مازندران Journal Article 2019 09 22 This thesis describes the concept of crime and the requirements of criminalization from the perspective of peace-oriented discourse. The results of this research indicate, Although the concept of crime can be defined as a gross violation of peace in a peace-oriented discourse, But the justification of criminalization in this discourse depends on a new goal that is possible in the light of the real solution of the dispute and the repair of the damages caused by the commission of the crime And also respect to the principles of entitlement, necessity and efficiency are among its requirements. Peace-oriented discourse, while emphasizing the priority of prevention, reinforcing self-discipline networks, employing social measures and mediation, suggests the use of administrative and disciplinary measures and broadening civil mechanisms for responding to Behaviors that are contrary to peace. From This view, the instrumental use of criminality, in cases where it is contrary to the justified culture of the people, is inconsistent with peace, either for the purpose of cultural change or for the sake of expediency مقالة حاضر به توصیف مفهوم جرم و بایسته­های جرم­انگاری از منظر گفتمان صلح مدار پرداخته است. نتایج این پژوهش دلالت دارد، هر چند مفهوم جرم به معنای نقض فاحش صلح در گفتمان صلح مدار قابل تکوین است، ولی توجیه جرم انگاری صلح مدار، منوط به هدف­گذاری نوینی است که در پرتوی حل واقعی اختلاف و ترمیم آسیب­های ناشی از ارتکاب جرم امکان­پذیر است و رعایت اصول استحقاق، ضرورت و کارآمدی در زمره بایسته‌های آن به شمار می‌رود. گفتمان صلح مدار، ضمن تأکید بر اولویت پیشگیری، تقویت شبکه­های خود انتظامی، به­کارگیری تدابیر اجتماعی، میانجی­گری، استفاده از تدابیر اداری، صنفی و انضباطی و گسترده‌تر شدن ساز و کارهای مدنی در پاسخ­گذاری نسبت به رفتارهای ناقص صلح را پیشنهاد می­دهد و استفاده ابزاری از جرم‌انگاری، در مواردی که در مغایرت با فرهنگ موجه مردم است را، خواه به منظور تغییر فرهنگی یا به عذر مصلحت، مغایر با صلح می‌انگارد. https://jol.guilan.ac.ir/article_4204_2f6df2ad25327689c3ad0d0516cb454c.pdf